حرص نخور
عبدالله با بچه ها خیلی باصبر رفتار می کرد. هر چه می پرسیدند، جواب میداد؛ بابا این چیه؟ اون چیه؟ این چرا این شکلیه؟ سؤال هایی که معمولاً بچه های کوچک  می پرسند من خسته می شدم، می گفتم چه حوصله ای داری ! ولی او سعی می کرد با عمل خودش به بچه ها بفهماند چه کاری درست است و چه کاری اشتباه. یک بار حسین و هادی سر اسباب بازی دعوایشان شده بود. موهای همدیگر را می کشیدند. من سعی کردم جدایشان کنم . پدرشان سر رسید و گفت: لباس های این ها را بپوشان می خواهم ببرمشون بیرون. دو نفرشان را باهم می خواست ببرد. یک ساعت بعد برگشت. دیدم موهای هر دو را از ته تراشیده بود. گفتم: چرا این کار را کردی؟ خندید و گفت: «از دعواهاشون کم کردم که تو حرص نخوری.» (همسر شهید عبدالله میثمی)
Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ /> برگرفته ازویژه نامه همسفر (3) –صفحه8 1

خرید خانه با من
وارد خانه که می شد، آنقدر شوق داشت که گویی مدت هاست ما را ندیده. مهربان بود، مهربان. زیاد اهل حرف زدن نبود ، بیشتر به تمام حرف های ما دل می داد. اگر از رفتاری یا چیزی ناراحت می شد بیشتر سعی می کرد به جای برخورد و یا حتی تذکر، شرایط را به گونه ای فراهم کند ، تا تغییرات مورد نظرش خود به خود اتفاق بیفتاد و جالبتر این که با وجود مشغله های گوناگون و سنگینی که داشت، اما هیچ وقت خرید خانه را فراموش نمی کرد.(همسر شهید مرتضی آوینی)

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

برگرفته ازویژه نامه همسفر (3) –صفحه8 1

«تصدقت شوم؛ الهی قربانت بروم، در این مدت که مبتلا به جدایی از نور چشم، عزیز و قوت قلبم شدم متذکر شما هستم و صورت زیبایت در آینه قلبم منقوش است .عزیزم، امیدوارم خداوند شما را به سلامت و خوشی در پناه خودش حفظ کند .[حال] که من با هر شد تی باشد می گذرد ولی به حمدالله تا کنون هرچند پیش آمد خوش بوده و الان در شهر زیبای بیروت هستم. حقیقتاً جای شما خالی است . فقط برای تماشای شهر و دریا خیلی منظره خوش دارد. صد حیف که محبوب عزیزم همراهم نیست که این منظره عالی به دل بچسبد … ایام عمر و عزت مستدام . تصدقت . قربانت؛ روح الله.»
این نامه را خواندی؟ این نامه رهبر یک انقلاب بزرگ است به همسرش، نامه ای که بعدها دست به دست گشت و تاریخی شد ، نامه عاشقانه یک مرد بزرگ و انقلابی. توی این نامه کوتاه حرف های بزرگی زده شده است، حرف هایی که خیلی ها بلد نیستند به همسرانشان بگویند، حرف هایی که خیلی ها یادشان می رود بزنند، تو هم حتماً حرف های زیادی برای همسرت داری، اصلاً چطور است یک بار امتحان کنی و برایش نامه بنویسی، می دانم کنارت است ولی فکر کن نیست و قرار است یک سری چیزهایی که تا حالا به او نگفته ای را برایش بنویسی…
برگرفته ازویژه نامه همسفر 3 –صفحه 21

حجت الاسلام و المسلمین قراءتی در خاطرة دیگری می گویید: در زمان طاغوت ، ایشان سفری با قطار داشتند ، به من فرمودند: چون توقف کامل قطار سبب قضا شدن نماز می شد، من ازپنجره ی قطار  بیرون پریدم تا نمازم قضا نشود .

کتاب گلبرگ باغ خاطره،حسن صدری