آمده‌اند تا اهل «لااله‌الا‌الله» را بكُشند

آیا بحران سوریه جنگ میان شیعه و سنی است؟ در حاشیه‌ی اجلاس علمای امت و بیداری اسلامی، پاسخ این سؤال را از شیخ عبدالرحمن الضلع، رییس مركز تحقیقات و پژوهش‌های وحدت اسلامی سوریه جویا شدیم.

ما در جمهوری عربی سوریه زندگی می‌كنیم. چیزی كه ما می‌بینیم درگیری میان شیعه و سنی نیست، بلكه این درگیری توسط برخی احزاب تندرو و افراطی یا گروهك‌های گمراهی همچون القاعده و غیره ایجاد شده است. آن‌ها به سوریه آمدند و مسجد جامع اموی را تخریب و نابود كردند و همچنین كتابخانه‌ی اسلامی را به آتش كشیدند. من سؤال می‌كنم كه آیا مسجد جامع اموی در حلب، مربوط به شیعه یا اهل سنت است؟ آیا مسجد اموی مربوط به مسیحیان یا مسلمانان است؟ این مسجد برای اهل سنت است، پس چرا آن را تخریب كردند؟ چرا كتابخانه‌ی وقفی آن را به آتش كشیدند؟ چرا مدرسه‌ی علامه و متفكر اسلامی عبدالله سراج‌الدین رحمة‌الله را در حلب منفجر كردند؟ چرا علامه شهید البوطی را برای ترور انتخاب كردند؟ آیا او یك شیعه بود؟ آیا او مسیحی بود؟ چرا آن‌ها كشیش یوحنا ابراهیم را در حلب و كشیش نیازجی و پدر اسحاق و پدر میشل را ربودند؟ آیا این‌ها شیعه بودند؟

دشمنان ما به دنبال حفر تونل زیر مراقد و حرم‌های اسلامی هستند و باید مراقب بود كه به این مراكز مقدس آسیبی نرسانند. آن‌ها مساجد ما را تخریب كردند و از تخریب حرم حضرت زینب و سكینه و رقیه هم ابایی ندارند. زیرا تفكر آن‌ها این است كه «بكُش و تخریب كن و تهمت بزن تا امت عربی را تحریك كنی».

آیا اسلام سر بُریدن انسان‌ها و پاره‌كردن شكم زنان را جایز می‌داند؟ آیا اسلام به مجاهدان این اجازه را می‌دهد كه همجنس‌بازی كنند یا به زنان همرزم خود تجاوز كنند؟ آیا اسلام این‌گونه است؟ اسلام ما این‌گونه نیست كه به سخن یك شیخ در كُنج مسجدش شكل گرفته باشد. اسلام ما نور هدایت‌خواهان و آتشی برای متجاوزان است.

پیامبر خدا به اصحاب خود فرمود كه این طایفی‌گری را رها كنید كه متعفن و بدبو است. در افتتاحیه‌ی اجلاس علما و بیداری اسلامی، آیت‌الله خامنه‌ای هم با سخنان خود خواست به امت بگوید كه در جمهوری عربی سوریه چه چیزی اتفاق می‌افتد.‌ توجه‌ها را به حقیقت و مسأله‌ی واقعی یعنی فلسطین و سپس سوریه جلب كند. زیرا خدای ناكرده اگر اتفاقی برای سوریه بیفتد و بیش از این تخریب شود و خون انسان‌های بیشتری به نام شیعه و سنی و علوی و مسیحی ریخته شود، به خدا سوگند كه پس از آن به هیچ وجه امور عرب‌ها سامان نمی‌گیرد. اگر كوچك‌ترین اتفاقی برای سوریه بیفتد، اوضاع همه‌ی كشورهای عربی نیز دگرگون می‌شود. آن‌ها با حمایت و پشتیبانی برخی كشورهای خارجی به سوریه آمده‌اند تا ما را بكُشند و كشور ما را تخریب كنند. آن‌ها با ریال و دلار و یورو به كشور ما آمده‌اند تا اهل «لااله‌الاالله» را بكُشند.

مسأله این است كه تعامل غربی و عربی، باعث پیچیده شدن این مسأله شده است. من به شما اطمینان می‌دهم كه سوریه یك مؤلفه‌ی مهم و غیر قابل تغییر در كشورهای عربی است كه در معادله‌ی استراتژیك كشورهای منطقه به هیچ‌وجه نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

جنگ جاری در سوریه یك جنگ تمام‌عیار است. البته ما در دوستی و وفاداری به بشار اسد و ارتش سوریه ثابت‌قدم هستیم اما حمایت جمهوری اسلامی ایران از حقوق عرب‌ها و مظلومان اهمیت دارد. شما می‌دانید چرا رهبر ایران در كنار سوریه ایستاده است؟ آیا به این خاطر است كه نظام آن شیعی یا علوی یا سنی یا مسیحی است؟ نه این‌گونه نیست. ایشان در كنار هر كسی است كه دوستدار فلسطین باشد كه فلسطین، اصل و ملاك است. توجه رهبری در موضع‌گیری‌های خود به مسأله‌ی فلسطین است. ایستادگی سوریه و ایران در كنار مقاومت موجب شكست و نابودی رژیم صهیونیستی خواهد شد.

به نقل از رجانیوز

روایتی از مرحوم آیت‌الله حق‌شناس
این گونه خدا را بخوانیم !

خداوند به حضرت موسی(علیه السلام) فرمود که ای موسی! اگر می‌خواهی مرا بخوانی، باید ترسان و هراسان باشی ، باید پیشانیت را روی خاک بگذاری. با همه بدنت برای من سجده کن و قلبت….
پارسینه-گروه دین: خداوند به حضرت موسی(علیه السلام) فرمود که ای موسی! اگر می‌خواهی مرا بخوانی، باید ترسان و هراسان باشی، باید پیشانیت را روی خاک بگذاری. با همه بدنت برای من سجده کن و قلبت را برای من خاشع بنما.

توجه به فضایل و رذایل اخلاقی انسان را در موقعیتی قرار می‌دهد که در مسیر الی الله قرار گیرد تا در سایه آن لذت حضور خداوند را در تمام لحظات زندگی‌اش احساس کند.

هر چه به انسان می‌رسد از جانب خداست

پروردگار عزیز فرموده: «مَا أَصَابَ مِنْ مُصِیبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَنْ یُۆْمِنْ بِاللَّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ غڑ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ»، هر مصیبتی که برای انسان می‌رسد؛ مثل بیماری، سختی، تلف مال؛ درست است که خدای متعال علم احاطی قیومی دارد و می‌تواند جلوی اینها رو بگیرد؛ اما برای صلاح شما، برای امتحان شما این بلیِّات نازل می‌شود.

باید مۆمن در هر حال دغدغه و اضطراب خاطر نداشته باشد: «إنَّ العَبدَ لَیُصیبُهُ مِنَ المَصائِبِ، حَتّى یَمشِیَ عَلَى الأَرضِ وما عَلَیهِ خَطیئَةٌ»، این درد و کسالت که می‌آید، به امر الهی این قدر در بدن مۆمن می‌ماند تا اینکه بر او هیچ گناهی نماند؛ پاک پاک شود، پروردگار این گونه امتحان می‌کند.

حالا همان قدر که ایمان داشته باشد، معتقد باشد که اینها از جانب خدا و رسول است و خیرش در این است، صلاحش در این است، پروردگار او را در صراط ایمان ثابت نگه می‌دارد و شرح صدر به او مرحمت می‌فرماید، وقتی که چنین حالت قلبی برای او پیدا شد، پروردگار، به او مقام صبر و تسلیم و رضا عنایت می‌فرماید:

قال النبی(صلی الله علیه وآله): «ألَا أَدُلُّکـُمْ عَلَى سِلَاحٍ یُنْجِیکُمْ مِنْ أَعْدَائِکُمْ وَ یُدِرُّ أَرْزَاقَکُمْ قَالُوا بَلَى قَالَ تَدْعُونَ رَبَّکُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ فَإِنَّ سِلَاحَ الْمُۆْمِنِ الدُّعَاءُ»، فرمود: آیا شما را راهنمایی کنم به اسلحه‌ای که شما را از دشمنان دین حفظ می‌کند و ارزاقتان را زیاد و فراوان؟ «تدعون ربکم باللیل و النهار»، پروردگار را شب و روز بخوانید، حقیقتاً بخوانید؛ زیرا سلاح مۆمن دعاست «فَإِنَّ سِلَاحَ الْمُۆْمِنِ الدُّعَاءُ» و «مَتی تَکْثِرُ قَرْعَ الْبابِ یَفْتَحُ لَکَ

بکوب حلقه در را که عاقبت ز سرای/ سری برآید چون حلقه را بجنبانی

بالاخره که خواهد گفت شما مقصودتان چیست؟ و جوابتان را می‌دهند.

امیر(علیه السلام) به حضرت مجتبی(علیه السلام) فرمود: «أحی قلبک بالموعظة»، به مواعظ حسنه قلب‌های شما زنده خواهد شد.

آداب دعا

به حضرت موسی(علیه السلام) فرمود: «یَا مُوسَی، کُن إذا دَعَوتَنی خَائفاً مُشفِقاً وَجِلاً … وَارتَقِب بَینَ یَدَیّ فی القِیَامِ وَنَاجِنی حَیثُ تُنَاجی بِخَشیَةٍ مِن قَلبٍ وَجِلٍ»؛ اگر می‌خواهی مرا بخوانی، باید خائف باشی، ترسان و هراسان باشی و فرمود: «وَاعفِر وَجهَکَ فی التُّرابِ»؛ باید بهترین‌ جاهای بدنت - پیشانیت- را در پست‌ترین مواضع - روی خاک - بگذاری، او این طور می‌خواهد می‌فرماید: «وَاسجُد لی بمَکَارِمِ بَدَنِکَ» با همه بدنت برای من سجده کن؛ قلبت را برای من خاشع بنما «فاخشع لی قلبک».

به حضرت عیسی(علیه السلام) فرمود: «یا عیسى استغث بی فی حالات الشدة فإنی اغیث المکروبین واجیب المضطرین وأنا أرحم الراحمین»، در حالت سختی به من استغاثه کن، من گرفتاران را پناه می‌دهم و مضطرین را اجابت می‌کنم؛ من ارحم الراحمین هستم، من فریادرس آن‌ها هستم، اینها دوای قلب ماست.

حالا بین بزرگان دین ما چگونه دعا می‌کردند: رسول اکرم(صلی الله علیه وآله): «اللهم لا تنزع منّی صالح ما اعطیتنی ابداً اللهم»، ای پروردگار عزیز من! طوری نشود آن نعمت‌هایی که به من دادی، در اثر کفران از من بگیری! باید شکرگزاری کرد، تا نعمت بماند - این سخنان برای این است که به ما یاد بدهند و گر نه آن‌ها نفس عصمتند - مبادا این برکات را از ما بگیری؛ نزع کنی و ببری، «ولا تردنی فی سوء استنقدتنی منه»؛ پروردگارا! مبادا دو مرتبه مرا در آن بدی‌ها، سختی‌ها و گرفتاری‌ها وارد کنی که از آن نجات داده‌ای.

به حضرت عیسی(علیه السلام) فرمود: «یا عیسى استغث بی فی حالات الشدة فإنی اغیث المکروبین واجیب المضطرین وأنا أرحم الراحمین»، در حالت سختی به من استغاثه کن، من گرفتاران را پناه می‌دهم و مضطرین را اجابت می‌کنم؛ من ارحم الراحمین هستم، من فریادرس آن‌ها هستم، اینها دوای قلب ماست.

موعظه باعث زندگانی دلهاست

امیر(علیه السلام) به حضرت مجتبی(علیه السلام) فرمود: «أحی قلبک بالموعظة»، به مواعظ حسنه قلب‌های شما زنده خواهد شد.

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ… وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ»، دعوت انبیا و ائمه‌ طاهرین، سبب حیات قلب شماست؛ آن‌ها شما را به حیات دائم و به نعیم ابد دعوت می‌کنند، نمی‌گذارند که مۆمن باطل را حق و حق را باطل بفهمد، آیه عجیبی است: «و اعلموا أن الله یحول بین المرء و قلبه یعنی أن یعتقد الحق باطلاً و أن یعتقد الباطل حقاً».

وقتی که جلو رفت، پروردگار عزیز قلبش را در همان عقاید حقه مستقر می‌کند و این علامت شرح صدر است:

ربنا گویند از او لبیک عبدی بشنوند/ جمله سرمست الست از جرعه‌ی این باده‌اند
تا به دنیا آمدند از کلبه‌ی کتم عدم/ رو به حضرت جز نیاز و ناله نفرستاده‌اند

حجه الاسلام قرائتی بیان می دارند:

سال‌ها قبل از انقلاب که تازه برای جوانان کلاس شروع کرده و در کاشان جلسه داشتم، به قصد زیارت امام رضا (علیه‌السلام) به مشهد رفتم؛ در حرم به حضرت (علیه‌السلام) عرض کردم: «چه خوب است چند روزی که در خدمت شما برای زیارت هستم، کلاسی هم در مشهد برای جوانان داشته باشم».

در همین حال یکی از روحانیون آشنا را دیدم، گفت: «دبیران تعلیمات دینی، جلسه‌ای دارند، شما هم می‌خواهید شرکت کنید؟» باهم رفتیم، جلسه‌ای با حضور آیت‌الله خامنه‌ای، شهیدان مطهری، بهشتی و باهنر. اجازه دادند، من هم صحبت کردم، خیلی پسندیدند، حتی آن قدر شهید مطهری خندید که نزدیک بود صندلی‌اش بیافتد! و مرحوم شهید بهشتی فرمود: «من فکر می‌کردم که آیا می‌شود دین را همراه به مَثل و خنده به مردم منتقل کرد که امروز به آرزوی خود رسیدم».

در پایان جلسه، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب (دامت برکاته) که در آن زمان امامت یکی از مساجد مهم مشهد (مسجد کرامت) را به عهده داشتند، مرا به منزل دعوت کرده و پس از پذیرایی، مرا به آن مسجد بردند که جوان‌های زیادی حضور داشتند، به من فرمودند: «تا در مشهد حضور دارید، برای مردم و جوانان، در این مسجد کلاس داشته باشید». لذا به این شکل، دعای من مستجاب و به آرزوی خود رسیدم.

اگر کار خوب و خیری را به کسی یاد بدهیم، تا مادامی که او انجام می‌دهد اجرش برای ما هم هست. حدیث داریم: «الدال علی الخیر کفاعله»(کافی، ج ۴، ص ۲۷) معلمی که علم و دانش و تربیت را به افراد منتقل می‌کند تا زمانی که آن را عمل می‌کند، در ثوابش شریک است. پس معلم، کار خیر کلیدی می‌کند.

لذا من مدیون شهید مطهری هستم. همه افرادی که از طریق تلویزیون از من حدیث شنیده‌اند، ایشان در ثواب همه آنها شرکت است، چون ایشان خدمت امام خمینی(ره) واسطه شد تا من به این برنامه تلویزیونی درس‌هایی از قرآن، راه پیدا کردم. البته مقامات این عزیز، زیاد است، مثل مقام شهید، مقام معلم، مقام عالم، مقام عارف، مقام مفسر، مقام فیلسوف، مقام روضه خوانی و در مجموع انسانی جامع بود.

روزنامه جوان امروز چهارشنبه نوشت: حوالی روز مرد یا روز زن و مادر، صدای زنگ پیامک می‌آید. گوشی همراه را دستمان می‌گیریم و وارد پیام‌ها می‌شویم. پیام، یک لطیفه یا در اصطلاح عامیانه‌اش یک «جوک» است. شروع به خواندن می‌کنیم. تمام که شد قاه قاه می‌خندیم و در حالی که ریسه می‌رویم، پیام را برای چند نفر دیگر ارسال می‌کنیم. آنها هم برای افراد دیگری، همین پیام را می‌فرستند و اینگونه می‌شود که یک پیام در مقیاس میلیونی و بین زنان و مردان، جوانان و سالمندان و حتی نوجوانان رد و بدل می‌شود.

این یکی از پیام هاییست که از چند روز پیش در آستانه روز زن و مادر، در حجم بسیار بالایی بین افراد جامعه رد و بدل شده است: «زنه یه سیمکارت میخره، میخواسته شوهرش رو سورپرایز کنه. از توی آشپزخونه به شوهرش پیام میده:” سلام عزیزم خوبی؟” شوهرش جواب میده:"سلام عزیزم خودم بهت زنگ میزنم الان “…” توی آشپزخونه ست… روز زن مبارک!»

به جای سه نقطه و عنوانی که مرد به همسرش می دهد یک واژه تمسخر آمیز، زشت و اهانت آمیز است که اگر ذره ای از دریچه انسانیت و اخلاق به آن بنگریم، بی نهایت اسفناک است.

از چند روز پیش در آستانه روز زن و مادر، پیامک‌های اهانت‌آمیز زیادی منتشر شده است. آیا تا به حال، به خود زحمت تحلیل اهداف و محتوای چنین پیامک‌های خطرناکی را داده‌ایم؟ آیا تا به حال به این اندیشیده‌ایم که چه کسانی این پیامک‌ها را می‌سازند و منتشر می‌کنند؟ یک عده افراد بیکار و علاف؟ یا گروهی آگاه که به صورت هدفمند اقدام به آفریدن چنین پیامک‌هایی می‌کنند؟ در همین پیامک، چند نکته تأمل‌برانگیز وجود دارد که به آنها اشاره می‌کنیم:

یک: عادی جلوه دادن خیانت زناشویی، واضح‌ترین نکته قابل بررسی در این پیامک است. خیانت مرد به همسرش و اینکه به طرز کاملاً عادی، یک مرد متأهل می‌تواند به طور پنهانی با زن دیگری در ارتباط باشد، نکته‌ای است که از طریق این پیامک به ذهن القا می‌شود. به اندازه‌ای موضوع خیانت، در این پیامک و پیامک‌های مشابه، عادی نشان داده می‌شود که انگار مثل خوردن یک لیوان آب است!

دو: مظلوم نشان دادن زنان متأهل و خانه‌دار، نکته دومی است که در این پیامک نهفته است. چنین پیامکی درصدد القای این موضوع است که زن متأهل و کدبانو، در حالی که تمام هم و غمش رسیدگی به امورات خانه، پخت و پز، شست و شو و فرزندداری است، اما شوهرش به دنبال خواسته‌های نفسانی خودش است و او را به حساب نمی‌آورد!

در واقع، این پیامک، به طور غیرمستقیم قصد دارد با زنان متأهل خانه‌دار همزادپنداری و همدردی کند(!) و به طور غیرمستقیم به آنان بگوید، ازدواج و متأهل شدن، نتیجه مثبتی در بر ندارد!

سه: نکته سومی که باید در این پیامک مورد بررسی قرار بگیرد، اهانت آشکاری است که به زنان به ویژه زنان متأهل و حتی به مردان متأهل می‌شود. اهانت به زنان شوهردار در این پیامک، با این هدف قرار داده شده است که آنان را عصبی و نسبت به شوهرانشان بدبین کند. این بدبینی هم در نهایت، نتیجه‌ای جز شکاف میان زن و مرد خانه نخواهد داشت.

اما هنوز این سؤال پابرجاست که چنین پیامک‌هایی که حاوی رویکردهای فمنیستی و ضد مرد است، به دست چه کسانی ساخته و منتشر می‌شود و چرا سازندگان چنین پیام‌هایی، ازدواج، تأهل و کیان اخلاقی خانواده و جامعه را مورد حمله قرار می‌دهند و در مقابل، بی‌بندوباری و خیانت را موجه جلوه می‌دهند؟! ویروس ایدز به ویروسی گفته می‌شود که سیستم ایمنی- دفاعی بدن را از کار می‌اندازد و فرد به انواع سرطان‌ها و عفونت‌های مرگبار مبتلا می‌شود؛ آیا این پیامک‌ها شبیه ویروس ایدز نیستند که سیستم ایمنی اخلاقی و رفتاری ما را از کار بیندازند؟!

در آستانه روز مرد هم پیامک‌های اهانت‌آمیزی علیه مردان رد و بدل می‌شود که از همین جنس است. با این حال، آیا منطقی و اخلاقی است که این پیامک‌ها را وقتی به ما می‌رسد برای دیگران ارسال کنیم؟!